Alles over onze muziekkorpsen en showbands

Wie herinnert zich niet uit zijn prille jeugd die onweerstaanbare aantrekkingskracht van een voorbijtrekkend muziekkorps? Alles liet je in de steek. Je holde het huis uit en ruste niet voor je op de maat van de vrolijke klanken meemarcheerde door stad of dorp. Je had maar één ding voor ogen: met de muziek mee ! Met die woorden uit het grote MUZIEK & SHOWBOEK wil ik u kennis laten maken met alles wat te maken heeft met muziekkorpsen in de breedste zin. Zowel burger even als militaire korpsen zullen aan bod komen. Ook de geschiedenis van de Taptoe krijgt ruime aandacht. De onderwerpen zijn als volgt onder verdeelt.

Na afschaffing van de dienstplicht en het opheffen van de dienstplichtige, fanfare, tamboer en jachthoornkorpsen was dat voel baar bij de  muziekverenigingen.
Het professionele kader heeft een enorme invloed gehad in de ontwikkeling van de gehele amateursector, daarnaast speelden dienstplichtige muzikanten eerst 21  en later 18 maanden een belangrijke factor, zij brachten  een enorme ervaring mee naar hun eigen vereniging. Het was niet alleen de techniek muzikaliteit maar zeker ook de discipline die eigen was gemaakt en automatisch zijn invloed had op zo'n vereniging.  Ook het inkrimpen van de beroeps orkesten heeft nadelige gevolgen gehad op de ontwikkeling van de amateursectie. Door de schaarste kwamen de verenigingen  minder in de openbaarheid. Het publiek wat de concerten bezoekt is maar een klein deel van de bevolking. Dit ligt anders als men optreed in de openbaarheid. Laten wij eerlijk wezen orkesten zoals eerder genoemd, maken tijdens taptoes en maar ook tijdens een defilé (Veteranendag en Prinsjesdag een geweldige indruk. Verminderde subsidie voor amateurkunst wordt steeds is er debet aan dat korpsen op andere wijze hun begroting dekkend moeten maken. Ook muziekscholen kampen regelmatig met te korten of kunnen niet leveren wat zij graag zouden willen.
Het slechtste voorbeeld is, dat men zich in laat huren voor een of andere reclame spot, waar wel de fabrikant maar niet de vereniging beter van wordt, met als enige dat zij  belachelijk worden gemaakt. Logisch dat, als man niet beter wist geen lid van zo'n korps zou willen zijn. Ook de pers laat zich vaker negatief  dan positief uit.  Wanneer men het over "Hoempa muziek" heeft omdat zij het verschil niet zien in een dweilorkest en een Harmonie Fanfare of Marchingband. Hieruit mag men  concluderen dat de pers totaal geen oog heeft, laat staan waardering voor deze vorm van cultuur. Anders is dit in het buitenland waar Nederlandse korpsen  wel die  waardering krijgen die zij verdienen.